ეროვნული სიმბოლიზმის თავისებურებანი

უკვე რამდენიმე დღეა საქართველო ყურებზე დგას. უკლებლივ ყველა, ჯიპით მოჯლიგინე ახალგაზრდა ბიზნესმენებით დაწყებული და ავტობუსებში მჯდომი სევდიანი ბებოებით დამთავრებული, ჩვენს ციხეებში მომხდარ შემზარავ ამბებს განიხილავენ. იშვიათი გამონაკლისების გარდა (რომლებზე საუბრისგანაც ეთიკის ნორმებიდან გამომდინარე თავს შევიკავებ) ყველანი შეძრწუნებულნი არიან და ამა თუ იმ ფორმით პროტესტს უცხადებენ ძალადობას.  მართლაც, აქ საქმე არ გვაქვს უბრალო ძალადობასთან, რომლის შესახებაც ყოველდღიურად ვიგებდით მასმედიის საშუალებით: 7 ნოემბერი, 26 მაისი, სამართალდამცავთა მხრიდან ძალის გადამეტების ფაქტები, სახელმწიფო უნივერსიტეტში დატრიალებული  ”ბესპრეძელი”, პოლიციის სიმბოლურად გამჭირვალე შენობიდან გადმოვარდნილი ადამიანი, კრიმინალი – ამ ყველაფერს ასე თუ ისე მიჩვეულები ვიყავით, თუმცა გლდანის საპყრობილიდან  ”ამოხეთქილმა” კადრებმა ადამიანური ბუნებისა, და ზოგადად ჩვენი საზოგადოების იმდენად ბნელი, ავადმყოფური კუთხეები დაგვანახა, რომელთა შესახებაც მხოლოდ გადმოცემით თუ ვიცოდით რამდენიმე ადამიანისგან. ისიც, მოქალაქეთა უმეტესობას ერჩივნა, უბრალოდ არ დაეჯერებინა იმისთვის, რომ პატიმრებს აგლეჯენ კბილებს და სხვა ავადმყოფური მეთოდებით აწამებენ – ეს ხომ გაცილებით ადვილია.

Image Continue reading