ელიტარული კაი ბიჭობა, ანუ “ბესპრედელი” თვითმმართველობა

ბოლო დროს ჩვენთან თითქოს ტაბუ დაედო, ე.წ.  ”ქურდული მენტალიტეტის” ყოველგვარ გამოვლინებას. კანონმდებლობაში შესული ცვლილებების თანახმად, საკმარისი იყო ნებისმიერ მოქალაქეს თავი ”კანონიერ ქურდად” ეღიარებინა, რაც მას ხანგრძლივი ვადით ციხე ელოდა. ეგ კი არა, განათლების სამანისტრო და შსს ცდილობდნენ ცეცხლითა და მახვილით აღმოეფხვრათ მოზარდებსა და ახალგაზრდებში ”კაი ბიჭობის” ინსტიტუტი. Imageშეიძლება გავიხსენოთ ხელისუფლების მიერ დახოცილი უამრავ ახალგაზრდა. (მართალია ხელისუფლება ამას სხვადასხვა არგუმენტით ამართლებდა, მაგრამ გინდ ის ბიჭები დამნაშავეები ყოფილიყვნენ, ფაქტია რომ სამართალდამცავებს ჰუმანიზმის ნატამალიც კი არ გამოუმჟღავნებიათ). ”ნულოვანი ტოლერანტობა!” და ”ყველანი ციხეში!” – გარდატეხის ასაკში მყოფს გამუდმებით ეს ორი ფრაზა ჩამესმოდა.  გავიდა წლები. უბნებში სულ უფრო ნაკლებად შეხვდებით ე.წ. ბირჟავიკებს, სკოლებში ლამის საპოლიციო რეჟიმია დამყარებული. პატარა ბავშვებს აღარ გააჩნიათ ის მცდარი ფასეულობები, რომლებზეც ჩვენ ვიზრდებოდით. (აქ მინდა ავღნიშნო, რომ სულაც არ მიმაჩნია ჩემი ბავშვობისდროინდელი ყველა ფასეულობა მცდარად, მაგალითად ერთმანეთის გატანა, რომლითაც 90-ანების ბავშვები განსაკუთრებულად გამოირჩევიან), აღარ დააქვთ დანები, აღარ კაჩაობენ, გაცილებით მეტ საინფორმაციო რესურსზე მიუწვდებათ ხელი და სხვა თუ არაფერი, ჩვენზე ბევრად უკეთეს პირობებში სწავლობენ.  ერთი შეხედვით, ”კაი ბიჭობა” ნელ-ნელა ანაქრონიზმად იქცა… Continue reading