ნახატი

ცა დიდოსტატის ნახატს გავს. ალაგ-ალაგ მოჩანს ჰაეროვანი, თითქოს მიქსერით ათქვეფილი ღრუბლები. მზე ასრულებს თავის ყოველდღიურ მარშრუტს, და წასასვლელად ემზადება. მისი რბილი და თბილი სხივები დროებით ემშვიდობება ქალაქს. თოვლით დაფარული მთები  სიხარულისგან ბზინვარებს, რადგანაც სულ ცოტა ხანში შეიფარებს დაღლილ მნათობს.  მწუხრი ჯერ არ დამდგარა, მაგრამ დღეც არ დასრულებულა. მტრედისფერი ცა, მზე, მთები და მათ შორის გაჭიმული ქალაქი გვაფიქრებს, რომ მხატვარს საკმაოდ დიდი პალიტრა ეჭირა ხელში.

უცებ ეს ჰარმონიული სტატიკურობა ირღვევა და ჩვენ ვხედავთ რომ მან კვლავ მოიმარჯვა მოლბერი.  თუმცა  როგორც ირკვევა მოლბერი კი არა, არამედ თეთრი ფანქარი და სახაზავი. გეომტრიული სიზუსტით სწორი ხაზი კვეთს ნახატს, შემდეგ კი ნელ-ნელა იფანტება და უფერულდება.

სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, ნახატი არასდროს მიიღებს დასრულებულ სახეს. მხატვარი გაამუქებს მას, ან გაათეთრებს, მაგრამ სავარაუდოდ იგი არასდროს არაა შედეგით კმაყოფილი. რაღაცით ბავშვს გაქვს, რომელიც ფურცელზე ხატავს ფლომასტერებით და გამუდმებით ამარაგებს მას ახალ-ახალი დეტალებით. ასეა ჩვენი მხატვარიც, იგი დახატავს მზეს, გაალურჯებს ცას, შემდეგ დაყრის მასზე ვარსკვლავებს, და მანამ, სანამ არ მოსწყინდება ეს საქმიანობა, წყვილები მუდამ იმედით აიხედებიან ცაში…

 

Advertisements

7 responses

  1. ”დაუსრულებლობაა” მასში თვალწარმატცი 🙂 ხანდახან მთვარესაც მიახატვას, ხან კი სულაც ავიწყდება 😦 😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s